Abdulkadir Geylani

Elif Allah’ın kânı Be Bağdad’dır mekânı, Te Tanrı’nın aslanı; Abdülkädir Geylânî. Se sabittir sırrından Cim cemâli nûrundan, Ha Habibin ilminden; Abdulkâdir Geylânî. Hı Hudâ’nın yapısı Dal delalet kapısı, Zal zeliller tapısı; Abdulkâdir Geylânî. Re Rabbimi hamân çok, Ze Zebûndur özü tok, Sin sivâda meyli yok; Abdülkadir Geylanî. Şın şefâat serveri, Sad safânın rehberi, Dad dalâletten beri; Abdülkadir Geylânî. Tı tarîkat Sultânı, Zı zâhirdir bürhânı, Ayın Aşkın nişânı; Abdülkadir Geylânî. Ğayın ğâyet zikri çok, Fe fenâda fikri yok, Kaf kurbette özü tok; Abdülkadir Geylânî. Kef kerâmettir işi, Lâm letâfet cümbüşü, Mim muhabbet dervişi; Abdülkâdir Geylânî. Nun naziri yok onun, Vav vücûdu zamanın, He hem hatm-i cihânın; Abdülkâdir Geylânî. Lâm Elif’dir mekânı, Ye’nin yoktur nişânı, Kuddûsî’nin Sultânı; Abdülkâdir Geylânî.