Adem Sahrasına

Adem sahrâsına cânâ ömür âb-ı revân olmuş Dıraht-ı kâmet-i insân o sahrâda kemân olmuş Eğer seksen eğer doksan akar gider sular gibi Açar gözlerini bir gün görür hatm-i zemân olmuş Ne evlâd ü ‘ıyâlinden irişir bir meded ol gün Götürür kabre koyarlar ya nâr u ya cinân olmuş Kamu emvâl ü eşyâsın suâline kalır ma’rûz Nedâmet oduna yanar görür ki ne zıyân olmuş Muhammed Lutfî’ye Mevlâ kerem ide dü ‘âlemde Bütün efrâd-ı islâmın yeri dâr-ı cinân olmuş