Ağlar Gözü Gülmez Yüzü

Dîn-i mübîn-i Ahmed’i Şer’-i şerîf-i sermedî Tasdîk iden Muhammed’i Ağlar gözü gülmez yüzü Boşdur bu dünyâ teşvîşi Terk iden olur er kişi Mest-i müdâm olan kişi Ağlar gözü gülmez yüzü Îmân ile islâm-ı dîn Olmuş bize habl-i metîn Hakk’ı bilen ‘ayne’l-yakîn Ağlar gözü gülmez yüzü Dil ka’besi astârını Tutan görür esrârını Dilde bulan dildârını Ağlar gözü gülmez yüzü Havf-ı Hudâ’yı kâr iden Gönlünde hikmet vâr iden ‘Aşkı özünde yâr iden Ağlar gözü gülmez yüzü Esrâr-ı tevhîdi duyan Şer’-i Muhammed’e uyan Yârini görmese ‘ayân Ağlar gözü gülmez yüzü ‘Aşkdan olunca bir eser Mâsivâdan gönül keser Cânân iline yol keser Ağlar gözü gülmez yüzü ‘Aşka irenler her zemân İrince buldular emân ‘Aşk ehline budur nişân Ağlar gözü gülmez yüzü Nûr-i Hudâ’yı ‘aşk görür ‘Âşıkı zevk-ı ‘aşk bürür Kalbinde nûr-ı ‘aşk durur Ağlar gözü gülmez yüzü Dildârı dilde bulmasa Cânânı cânda olmasa Yâri yanında bilmese Ağlar gözü gülmez yüzü Feyz-i muhabbet-i Hudâ ‘Âşıkdan olur mu cüdâ Hakk yoluna olur fedâ Ağlar gözü gülmez yüzü ‘Âlemlerin rahmetine Lutfî’ye merhametine Kâmillerin himmetine Ağlar gözü gülmez yüzü