Ağlayın Dağlar

Dağlar safa durmuş bozgun yerinde; Hüzün duman duman zirvelerinde. Dağlar, benim yaram daha derinde. Dağlar… Ah ulu dağlar; Gözleri sulu dağlar. Ormanda ceylanlar koşar oynardı; Her dalda bir kuşun nağmesi vardı. Sizi neden böyle bir hüzün sardı? Dağlar… Ah ulu dağlar; Gözleri sulu dağlar. Karanlık kafalar, uğursuz eller, Yok etti her şeyi menfur emeller! Nerde keklik öten o çamlı beller? Dağlar… Ah ulu dağlar; Gözleri sulu dağlar. Dağlar alev alev, dağlar kor gibi. Dağların gerçekten işi zor gibi. Dağlar için için ağlıyor gibi. Dağlar… Ah ulu dağlar; Gözleri sulu dağlar. Yaşar Fersahoğlu