Allah Tanrı Yaradan

Allah Tanrı Yaradan Günde beş kez cüradan Yâr ile yâr olagör Ağyâr çıksın aradan Gönül bostânın sakın Su sığırı girmesin Bekle uçurmayasın Kağnıyı minâreden Fil yükün karıncaya Uurma ki çekebilmez Lâ’l ü yâkût kıymetin Umma seng-i hâreden Özünü ‘âkil sanma Sözünü delîl bilme Çünkü kurtarımazsın Nefsini emmâreden ‘Âşıklar bu meydânda ‘Aşk ile baş oynadır Sen dahi ‘âşık isen Bakmagıl kenâreden Dünyâ vahdet dimeklik Biliş ü yad dimeklik Uzak hisâba düşme Geç ko bu şümâreden Ger insânı sorarsan Hakk’dan gayrı değildir Sıfatı nûr-ı mutlak Hırkası dört pâreden İnsân nûr-ı kadîmdir Hasta değil hekîmdir Eger ‘aklın vâr ise Anla bu işâreden Dem-be-dem davul gibi Damb u dumb eylemegil Mansûrlayın olursun Bilmezsin müdâradan Özünü bil ki nesin Hakk sende sen kandasın Hakk’ı bilmek dilersen Geç bu ak u kâreden Bu Kaygusuz Abdal’ın Hüneri ni’met yimek Andan artuk hüneri Umma bu bî-çâreden