Altın Tenler

Taptâze altın tenlere benzer bu yiğitler; İnmekte çevrelerine ışıktan demetler. Sonsuzdan gelen ilhamla doldukça dolmuşlar, Hızır’la arkadaş olup sırlara dalmışlar… Bir büyülü kevserle meğer hepsi de mest imiş, Belli gözlerinden; her biri bir sırra ermiş. Tûfanlara denk heyecanları var dinmez; Polat gibi yürek taşırlar korkmaz ve sinmez. Bilir cihân bunları, belli beldesi-köyü, Çehrelerinde fethedici gizli bir büyü… Her biri dehâya denk bu parlak firâsetler, Horozu çoktan ötmüş bir kutlu şafak bekler…