Aman Ey Padişahım

Amân ey pâdişâhım şâh-ı mün‘im bî-emân olmaz Kapında ben gibi bi düşkün zaîf ü nâ-tüvân olmaz Ne sabra tâkatim ne âh u feryâd etmeye kudret Ne yapsam bilmem ol mâha figân etsem figân olmaz Havâ birdir, nefes bir, ayrılan tenlerde cân birdir Anınçündür ki cânân olduğu bir tende cân olmaz Kimi kimden neyi izhâr u ihfâ eylemek mümkin Gözün aç ârif-i nefs olana bir şey nihân olmaz Safâsı ni‘meti cismin kalır girdâb-ı unsurda Tabîatde kalan rûhun hayâtı câvidân olmaz Hümâ-yı himmeti süflî tabîatde kalan bî-baht Esîr-i nefsdir dünyâları yerse doyan olmaz Ey insânoğlu, Allah aşkına gel dinle bu pendim Bu dârü’l-imtihândan başka dâr-ı imtihân olmaz Gözün aç bak ki her gün gitmede hem cins ü akrânın Didişme bunca dertlerle bu yerde kâm-rân olmaz Sana senden yakın Allah’ı kendinden uzak görme O Allah ki bütün cân ve cihân ansız cihân olmaz Yanar nâr-ı sivâda kavrulur sicn-i tabîatde O dil kim âşık-ı Peygamber-i âhir-zamân olmaz Zuhûr etmezse “Eynemâ-tüvellû semme vechullâh” Anın zikri kabûl-i bârigâh-ı müsteân olmaz Dumû-i eşk-i haşyetle tahâret etmeyen âşık Salât-i dâimûndan lem’a-i envâr ayân olmaz Gönül sahiplerini gözle görmek kaydına düşme Bekâ âşıklarında kisve vü nâm u nişân olmaz Nesîm-i “eynemâ kumtum” esen bir başa taş olsa Olur dağ üstü bâğ enhâr akar anda duman olmaz Rumûz-i “külli şey’in hâlikün illâ”yı aşkdan sor Kemâlî râvî-i aşkın hadîsinden yalan olmaz