Annesidir Amine

Annesidir Âmine Nûr yağdı cân evine Gördü tatlı rüyâlar İmrendi gök zemîne Bastı altı yaşına Kaldı bir tek başına İnci gibi annesiz Üzüntüler boşuna Kırk yaşına değince Peygamberlik verildi Allah birdir deyince Putlar yere serildi Sürü sürü gümrâha Karşı duran o oldu İnsanları felâha Kavuşturan o oldu