Antep Ellerinden

Antep ellerinden doğdu bir güneş onun nurun güneşidir Yedi yüz senede doğar bu güneş Abdülkadir Geylani’min eşidir Hacıya hocaya aldanıp durma babamı sen daldan budaktan sanma İster isen inan ister inanma benim babam evliyalar başıdır Arş-ı Âla’ya çıkar sesinin tonu Gavsul Âzamların sonudur sonu Zahirde hükmeden anlamaz onu kardeş bu bir maneviyat işidir