Aşık ki İre Maksuda

Âşık ki ire maksûda Can bezlede cânane Atsa özünü ôda Pervâneye pervâne Dünyada çeker her ferd Halince belâ ve derd Ol âşıka derler merd Baş eğmeye nâdane Âşık sararıp soldu Bir cân ile kul oldu Âhir dileğin buldu Bak Yusufu Ken’âne Mûsa gibi gel Tûra Tâkim eresin nûra Merdâne bakan nûra Erişdi Süleymane HÜDAYÎ kulun yâ Rab Vaslını eder matlap Yâp gönlüm evin yap Şöyle koma vîrane