Aşk

Yâ Rabbi yâ ze’l-kibriyâ Eyle bize ihsân-ı ‘aşk Nefy itmeğe kibr ü riyâ İrgür dile fermân-ı ‘aşk ‘Aşk âteşe benzer hemân Cânı yakup virmez emân Nûru komaz dilde gümân Olur kamu tâlân-ı ‘aşk Şirk-i vücûdu kaldırır Evsâf-ı nefsi öldürür Feyz ile kalbi doldurur Mevc ursa ger ‘ummân-ı ‘aşk ‘Aşka düşen toprak olur Gözden yaşı mihrâk olur Son demde yüzü ak olur Derde bulur dermân-ı ‘aşk Kul olmağa ol şâh içün Yol bulmağa dergâh içün ‘Âşık olup Allah içün Yaksın seni nîrân-ı ‘aşk Ey Hakkı kul ‘aşk ile gel Nây eyleyüp bağrını del Yek dem ana olmaz bedel Efdal durur bir ân-ı ‘aşk