Aşk Mekanı Kerbela

Nasıl bir belaysa o çöl huseyni yalnız bıraxıp Alıp elemdarini , esğerini lebteşne salıp Zeynebe yeddi gardaşın derdini gelbine salıp Bir gecede o zülfüne kerbubela ağlar atıp Ne var suyun deyemmedi rugeyye dudaxlarına Yandı susuzdan esğerin ox deyipdi boğazına Ne var esen yelin deye beden yaxan toprağına Düşüp o başsız beden senin o bela çuxuruna Nece derde deva olan, gerip rugeyye atasın Verdim o mehmanı sene, turab onu ısıtmasın Eğmedi dinin başını, ucalttı al ganlar ile Yer göğ edip ahu fegan,gelbim huseyne ağlasın İki cihane nur saçan peyember ağladı ona Dil açmamış halda iken deydi lebi boğazına Dedi balam oxlanacak kim ağlamaz o halına Susuz şehid edildiği çölün adıdı kerbubela Heryer olup kerbubela,hergünün adı aşura Mazlumun feryadına oldu nişan huseyni seda Axan o al ganlar olup zalime gorxulu rüya Bütün beşer bilmeli aşk mekânıdır kerbubela