Aşkın Şereri Ateşi

Aşkın şerer-i âteşi tâ kalbime düşdü Yârân işidüp yandı deyu bâşıma üşdü İmdâdıma eşkin dökerek dîde yetişdi Bilcümle görenler dediler yandı bu eyvâh Yansın ko dedim sönmeye söndürmeye Allah Kalbimdeki âteş büyüyüp cisme yayıldı Bu hâlime cânân acıyup düşdü bayıldı Gül-ruhlerine gözyaşlarımı dökdüm ayıldı Âgûşuma yaslandı dedi sönmedi mi âh Yansın ko dedim sönmeye söndürmeye Allah Söndürmek için etdi derâgûş beni yâr Hayfâ ki anın kalbi de ol rütbede pür-nâr Bir kat daha dil âteş olup oldu şerer-bâr Ben mi sebeb oldum buna vâh vâh dedi ol yâr Yansın ko dedim sönmeye söndürmeye Allah