Aşkla Olalı Yoldaş

Aşkla olalı yoldaş bırakdum nâmusı ârı Devâsız derde düş oldum kılarım âh ile zârı Gezerken kendi hâlimde ‘aceb sevdâya düş oldum Gözüme zerrece gelmez bu fâni iklimün vârı Seherde bülbüli gördüm ‘aceb efgâna başlamış Sanasın nev-bahâr olmış onun da varı gülzârı Hakîkat bülbülin gör kim fenâ gülzâra meyl itmez Bilür mevsîmi tîz geçer ciğer yaraları hârı Gel imdi Şemsiyâ sen de fedâ kıl cânunı Hakk’a Bu yolda cân u baş virmek durur ‘âşıklarun kârı