Asumanı Dil Bula

Âsumân-ı dil bula yâ Rabbenâ her dem safâ Şems-i zâtından irişsin zerre-veş câna ziyâ Fazl u ihsânınla bulmuşdur hayâtı kâinât Cân u diller derdine senden olur yine devâ Zulmet-i kibr ü riyâyı levh-i dilden eyle hakk Zâhir ola dem-be-dem tâ anda nûr-ı Kibriyâ Bu rüsûm-ı kâinâtdan ey gönül eyle güzer ‘Âkil isen maksad-ı aksâya sa’y it dâimâ Aç cemâlin perdesin ‘uşşâka ref’ ola hicâb Zâhir ola şeş cihetden dîdeye ‘ayn-ı likâ Nice demler râh-ı Hakk’da bâd-veş yelmek gerek Hazretinden bir selâm-ı cân-fezâ vire sabâ Yemm-i cûdun katresinden buldu ‘âlemler vücûd Feyz-i zâtın nola olursa Fenâyî’ye ‘atâ