Ateş

Tecellâyı cemalinden Habibim nevbahar âteş, Gül âteş, bülbül âteş, sümbül âteş, Hak ü hâr âteş. Şuâ-yı âfitâbındır yakan bil-cümle uşşâkı, Dil âteş, sîne âteş, hem dü çeşm-i eşk-i bâr âteş. Ne mümkün bunca âteşle, şehid-i aşkı gasl etmek, Cesed âteş, kefen âteş, hem âb-ı hoşgüvar âteş. Ben el çektim safay-ı hâtır u ârâm-ı cânımdan, Safâ âteş, cefâ âteş, firâr âteş, karar âteş… Ümîd-i âfiyet besler mi Es’ad yârdan hâşâ, Saçar oldukça ol gözden nigâr-ı gül’izar âteş gül âteş