Ayağı Tozunu Sürme Çekelden

Ayağı tozunu sürme çekelden gözüme cânım Görünür oldu her gâhi gözüme vech-i cânânım Niçün sevmeye cân anı ki anda buldu cânânı Yıkıldı kal’a-ı küfrüm yapıldı dînim îmânım Çü bildim vech- cânânı kamuda sezdim Allâh’ı Fenâyım Hak’da billâhi ne bilim kaldı ne dânım Ki bildim cümle Hak imiş arada gayrı yok imiş Bi-küllî anda gark imiş ne ben varım ne irfânım Buluşdu bir ten ü bir cân bu mülkü etdiler seyrân Niyazî’den görünen ol ben ancak ad ile sanım