Badı Hazan Esdi

Bâd-ı hazân esdi bâğlar bozuldu Gülistânda katmer güller mi kaldı Şecerler kırıldı bârlar üzüldü El atacak dahi dallar mı kaldı Bir sel aldı sahrâları bürüdü Ağaçlar kurudu kökler çürüdü Erler yüreğinde yağlar eridi Hasb-i hâl edecek kâller mi kaldı Bozuldu dünyânın bâğ u bostânı Zâğ-ı siyeh yakdı bu gülistânı Bülbüller okusun derdli destânı Elvân nakış keşmir şallar mı kaldı Er olan eridi yağ gibi gitdi Şîr-i nerler zîr-i türabda yitdi Serviler yerinde mugaylân bitdi Petekler söndüler ballar mı kaldı Ebnâ-yı zamânın gaflet serinde Oynarlar gülerler yerli yerinde Sa’âdet hidâyet binde birinde Helâki fark eder hâller mi kaldı Er olan çekildi çıkdı aradan Her biri mahvoldu gitdi sıradan Gadab etdi ‘âlemleri yaradan Mübtelâ olmamış iller mi kaldı Dillerde kalmamış hidâyet nûru İslâmın kalmamış kalbde sürûru Kurbân olur islâm bulsa kubûru Lutfî hak söyleyen diller mi kaldı