Bakanlar Didei Can İle

Bakanlar dîde-i cân ile dâim nûr-ı Mevlâ’ye Bırakırlar gönülden bakmağı ednâ vü a’lâye Kemâli cânibi vardır ki her bir zerrenin şeksiz Görür ehl-i fenâ ol zerrede envâr-ı bî-gâye Hakîkat sırrına mâlik olan ehl-i sa’âdetler Mecâz-ı mevce bakmayup irişdi asl-ı deryâye Terakkî vü tenezzül sözlerin terk eyle ey tâlib Fenâ ehline hiç yokdur arada menzil u pâye Sakın bîçâreliği koma elden sen de Bîçâre Ki yokdur sana bundan özge hergiz rıbh u sermâye