Bakıp Cemali Yare

Bakıp cemâl-i yâre çağırıram dost dost Dil oldu pâre pâre çağırıram dost dost Aşkın ile dolmuşam zühdümü yanılmışam Mest-i müdâm olmuşam çağırıram dost dost Mescid ü meyhânede hânede vîrânede Ka’be’de büthânede çağırıram dost dost Sular gibi çağ çağ dolaşırım dağ dağ Hayrân bana sol u sağ çağırıram dost dost Geldim cihâne garîb oldum güle andelîb Herdem ciğerler delip çağırıram dost dost Dünyâ gamından geçip yokluğa kanat açıp Aşk ile dâim uçup çağırıram dost dost Aradığım cândadır cânda vü hem tendedir Bilir iken bendedir çağırıram dost dost Gâh düşerim mutlaka gâh asl u geh mülhaka Bakıp kamudan Hakk’a çağırıram dost dost Dolunmaz ol hâl ü had mine’l-ezel tâ ebed Onulmaz aslâ bu derd çağırıram dost dost Hep görünen dost yüzü andan ayırmam gözü Gitmez dilimden sözü çağırıram dost dost Deryâ olunca nefes pârelenince kafes Tâ kesilince bu ses çağırıram dost dost Gökler gibi dönerem gün gibi dolanıram Devr ile eğlenirem çağırıram dost dost Ne yerdeyim ne gökde ne ölüyüm ne zinde Her yerde her zamanda çağırıram dost dost Geldim o dost ilinden koka koka gülünden Niyâzî’nin dilinden çağırıram dost dost