Bana Rahm Etsen

Bana rahm etsen Rahimâ tükenir mi rahmetin! Eylesen i’zâz beni eksilir mi izzetin! Cümle âlem halkının Rezzâkı hem Vehhabısın, Yetişir çünki kamûya rızk u fazlı nimetin! Eyledi sen pâdişâhımdan beni nefsim cüdâ, Bağrımı etti hazin iftirâk-ı hasretin! Gelmeyen başına bilmez iftirak acısını, Âşıka müşkil belâdır ey Hüdâ pes firkatin! Korka korka yüreğimin hep eritti yağını, Gönlümün şehrini viran etti havf ü heybettin! Anasından kula sen Erhamsin ey Rabb-i Raûf, Umduğum senden Kerimâ rahm ü lutf ü re’fetin! Tesliye et kalb-i Kuddûsî garibi verme gam, Ağlayıp eyler demâ dem çün recâ-yı vuslatın!