Ben Aşk Şerabın İçmişem

Ben ‘aşk şerâbın içmişem rûz-i ezel serhoşuyam Dahl itmesün zâhid bana mest-i müdâm bir kişiyem Dost gönlümü cezb itdi merdâna uyup girdim yola Pes bu yola ‘azm eyleyen ‘âşıkların yoldaşıyam Yok ayrı gayrı evliyânın yolları hak cümlesi Hem Halvetî hem Celvetî hem Kâdirî hem Nakşîyem Keşf ü kerâmet tâlibi gerçek erenlerden değil Ben sâlikân-ı sâdıkânın bir muhib hâldaşıyam ‘İlm ü ‘amel takvâya mağrûr mu’cibi sevmez Hudâ Şol i’tirâf-ı ‘acz iden ‘âriflerin kardaşıyam İki cihân Hakk ehline dimiş harâmdır çün Resûl Ağyârını ben neylerem bir güzelin medhûşuyam Kuddûsîyâ sen di hemân şâhım sever tevvâbları Men hâtiân u mücrimân u tâibânın başıyam