Ben Celvetiyem Celveti

Ben Celvetî’yem Celvetî Gönlümdedir devrân bana Cismim felek cânım kamer Âlem bütün seyrân bana Etti tecellî lem yezel Meydâna geldim ey güzel Tavus kuşu idim ezel Oldu ebed seyrân bana Gökler benim seyrângâhım Kürsî ve arş devrangâhım Sûretle bir cevlângâhım Hak verdi kebk meydân bana Yolum tarîk-ı Celvetî Pîrim yeşil nurdur katı Aslım durur Hak Hazreti Çokdur bugün ihsân bana Bir sır idim ender nihân Sûret bulup oldum ıyân Görmez beni a’mâ olan Düşman olur nâdân bana Bu levh içinde her kenâr Bir noktadan gayrı ne var Bu rahne-yi Hakkı duyar Sen kul odur sultân bana