Ben Dost İçin Ağlar İsem

Ben dost için ağlar isem gözüm yaşını kim sile Yaşım nice dine benim böyle acâyib derd ile Ey yâranlar gelin beri anlatayım ahvâlimi Hiç kimsene ola mı kim bu derdime dermân kıla Cümle âlem gelir ise onsuz dermân olmayısar Derdime kim dermân olur çün gönlümde ol sevile Ölüp sine girer isem etim tenim çürümeye Onun için kim dünyadan ben giderim sevmek ile Yârenlerim aydur bana ayruk onu görmeyevüz Firkâte düştü sûretim bir menzilden bir menzile Bir gözü yaşlı ârife uğradım aydur ağlagıl Bunda çok ağlayan kişi onda gider güle güle İlm-i sâbıktan ileri dahi Elest belirmeden Ben ol idim ol ben idi şimdi nicesi kesile Ol kıyâmet pazarında her bir kula baş kayısı Ne kayırsın onu seven çün ol arasatta bile Ol dost ile benim işim ölüp dahi bitmeyiser Bu nice ola kim bite çün gönülde dost sevile İsrafil suru urucak her bir sûret nefsim diye Ben anmayam hiç Yunus’u Tapduk gele ol dem dile