Ben Sanurdum

Ben sanurdum âlem içre bana hiç yar kalmadı Ben beni terk eyledim bildim ki ağyar kalmadı Gece gündüz zâr u efgan eyleyüp inlerdi dil Bilmezem noldu kesildi ah ile zâr kalmadı Ariflere esrar-ı Hüda’dan haberim var Âşıklara dildar-ı bekadan haberim var Ey firkat oduna yanuben bağrı delinen Gel kim yârene türlü devadan haberim var Âdem yüzü ol yâre mukabil dedi Ahmed Bu sözde olan remz-i imadan haberim var Âdem’de bulup vasf‐ı ilâhîyi Niyâzi Ol mecma’‐i evsâf‐i ‘amâdan haberim var Gitti kesret geldi vahdet oldu halvet Dost ile Hep Hakk oldu cümle ‘âlem şehr u bâzâr kalmadı Din diyanet ‘âdet ü şöhret kamu vardı yele Ey Niyâzi n’oldu sende kayd-ı dindâr kalmadı