Beni Anmaklığa Benden Fariğim

Beni anmaklığa benden fariğim, N’iderim anarak ne de layığım. Benim yoldaşlığım edebe sığmaz, Edepsiz kişiye niçin refiğim. El tutmaz ayak gitmez cihana düştüm, Ne karar, ne mekan, ne sert tefriğim. Kibirden gururdan kurtuldum artık, Ne esriğim, ne mahmur, ne de ayığım. Ne sabır, ne sükun, ne de çabuk iş, Ne adım atarım, ne tez yolcuyum. Bugün gelmiş isem yarın giderim, Bu cihan evine konmuş konuğum. Hani Yunus, hani cünbiş harekat, Ne sermayem ola, ne var ne yoğum.