Beytullahta Ben

Bir sancak altında kaç milyon insan Ne tenleri benzer ne dilde lisan Olmuşlar tek yürek tek beden de can İnsânlığı gördüm Beytullâhtâ ben Râbbin o dâvetli misâfirleri Doldurmuş Mekke’de her kârış yeri Dillerinde dinmez Lebbeyk sesleri Arşâ yollâr gördüm Beytullâh’tâ ben Bir dâmlâ misâli kâpılmış sele Zengin fâkir pâşâ nefer elele Yân yânâ secdeder sultânlâ köle Mâhşerle tânıştım Beytullâhtâ ben Bir zâmân derdim ki Yâ Râbbî neden Bir dâhâ istiyor bir kere giden Meğer bilemezmiş insân gitmeden Aldım cevâbımı Beytullâhtâ ben