Beytullahtır Anlatılmaz Yaşanır

Hasretle bekleyen aziz kardeşim! Görünce canlanır hayalin, düşün. Sevdan alevlenir, tutuşur döşün; İnsan kendisini rüyada sanır. Beytullah’tır; anlatılmaz, yaşanır… Yüreğini sevgisine açınca, Aşka gelip mâsivâdan geçince, Kadir Mevlâ’m rahmetini saçınca; Gözlerinden bir çift pınar boşanır. Beytullah’tır; anlatılmaz, yaşanır… Coşkun sele döner dökülen yaşlar, Boyunlar bükülür, eğilir başlar, Daha ayrılmadan hasreti başlar; Sevda yollarına umut döşenir. Beytullah’tır; anlatılmaz, yaşanır… Her şey fânî, yalnız bâkî O vardır, Anlarsın ki gönlündeki tek yârdır, Rahmetinden ne dolarsa o kârdır; Gönül ne yorulur, ne de üşenir. Beytullah’tır; anlatılmaz, yaşanır… Kulak verin davetine, o sese, Dilerim ki nasip olur herkese! Burada yer yoktur gama, yeise, Aşk atına binen sabır kuşanır. Beytullah’tır; anlatılmaz, yaşanır…