Bilesin

Oğulcuğum; dünya ile âhiret, Çift kanatlı Ankā kuştur bilesin! Denge ile kanat çırpmak mârifet, Oğulcuğum; sonu hoştur bilesin! Uçmak için sabırsızsın yuvada, Her an kanat çırpmak gerek havada, Ahir ihmâl olur ise dâvâda; Oğulcuğum; dünyan boştur bilesin! “Ölmeyecek» gibi sarıl işine, Yârın meçhul, düş kulluğun peşine! “Gencim!” diye güvenme ha boşuna, Oğulcuğum; ecel yaştır bilesin! Kuşa sordum çift kanadın nedenin: “Hiç gördün mü tek kanatla gidenin.” Yaz, baharda gününü gün edenin, Oğulcuğum; sonu kıştır bilesin! Kanadına güven, korkak uçma ha! Hayâlî menzile kanat açma ha! Kanatlar yansa da hiç vazgeçme ha! Oğulcuğum; işin iştir bilesin!