Bilmez

Bu dehr-i pîre-zenden geçmeyen Mevlâsını bilmez Gönül tevhîd ile pâk itmeyen takvâsını bilmez Temâşâ itmeyen mir`at-ı dilde kendi ahvâlin Bir âhir kişinin seyr itdiği rü’yâsını bilmez Hakîkat ‘âleminden dem uran dünyâya tâlibler Yalan söyler inanmak istediği da’vâsını bilmez Bekâ mülkü safâsından haberdâr olan ‘âşıklar Bu çarh-ı bî-vefânın aslı yok iğvâsını bilmez Gönül âyîne-yi İskenderî nûr-ı ilâhîdir Bunu seyr itmeyen kandan gelir a’dâsını bilmez Tecellî-yi cemâl-i yâre her kim mazhar olduysa Yanar pervâne-veş ol şem’a pervânesini bilmez ‘Aceb mi Seyfiyâ devrânına ki dahl itse ‘âşıklar Başında ‘âşık-ı şûrîdenin sevdâsını bilmez