Bir Ateşi Cansuz

Bir ateş-i cân-sûz derûnumda ki yandı Ol derd ile bu dîdelerim kāne boyandı Çâr-kûşe-i âlem doludur zulm ü şekāvet Bu zulm ise cân u ciğerim arşa dayandı Kande görünür râh-i rehâ mü’mine cânâ Emvâc-ı bahr-veş ne aceb fitne uyandı Tebşîr ede dil-hasteleri var yine Lokmân Allah’a dönen ehl-i îmân halkdan usandı Üftâdelere nâsır olacak yine Hak’dır Allah’a tevekkül eden elbette kazandı Hallâk-ı Hakîm’e dayanan mahzûn olur mu Allah’dan eden kendini bil yandı da yandı Ey nûr-i basar hazret-i Allah içün olsun Allah’a dayan LUTFİYA iş Hakk’a dayandı