Bir Bahar Bahşet İlahi

Sımsıcak bir muştu olsun, gönle düşsün cemreler, Bir bahar bahşet İlâhî, rahmetinden bir bahar… Yemyeşil yurdumda tekrar gezse Yûnus Emreler, Bir bahar bahşet İlâhî, rahmetinden bir bahar… Ey bahar, ölgün bu çağ, haykır dirilten çağrını!.. Dün kurak güz, gün yaman kış, bâri güldür yârını! Bir bahar sarsın cihânın kapkaranlık bağrını, Bir bahar bahşet İlâhî, rahmetinden bir bahar… Bitsin artık zorlu kış, essin mübârek bir sabâ, Merhabâ derken Gül’ün, duysun dikenden «elvedâ!», Pus, kasâvet kalksın artık tertemiz olsun havâ, Bir bahar bahşet İlâhî, rahmetinden bir bahar… Vurmasın âfet, tomurcuklar, filizler solmasın, Toy fidanlar bir zamansız kışta meflûc olmasın! Gonca güller tâze kalsın, hoyrat eller yolmasın! Bir bahar bahşet İlâhî, rahmetinden bir bahar… Her fasıl bir başka cilven, kışta bulduk terbiye, Önce kış… Zîrâ tecellîlerden evvel tahliye… Şimdi n’olur bir bahar lutfeyle mahzun Tâli’ye, Bir bahar bahşet İlâhî, rahmetinden bir bahar…