Bir Hilal Uğruna

Ah vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor! Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker! Gökten ecdat inerek öpse o pak alnı değer. Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhidi… Bedr’in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi. **** Yarbay Hasan Bey aldığı yaradan halsiz düşerek güçlükle nefes alıyordu. Çehresi solmaya başlamıştı. Canı canana teslim etme vakti gelmiş gibiydi. Başına toplanan askerleri komutanlarından gözyaşlarını saklamaya çalışıyorlardı. Gözleri ufka daldı bir ara, yüzüne tatlı bir tebessüm yayıldı. Izdırabın yerini huzur alıvermişti birden. Bir şeyler söylemek ister gbiiydi, başıyla işaret etti, bir gelen vardı sanki. Yarbay Hasan’ın gözleri ufuktaydı, beni kaldırınız dedi. Askerleri ne yapacağını şaşırmıştı. Komutanlarının belki de son emriydi bu. Kollarına girip ayağa kaldırdılar, kelime-i şehadet getirdi, kana bürünmüş elbisesinin önünde kavuşturdu ellerini. Bir misafir karşılar gibiydi, yüzünde tebessüm vardı Hasan Beyin, gönlünde mahcubiyet ve dudaklarından son sözleri döküldü=Niye zahmet buyurdunuz ya Resulallah. **** Ey Şehitoğlu şehit isteme benden makber Sana ağuşunu açmış açmış duruyor Peygamber