Bir Mağma Kaynar

Bir mağma kaynar kaynar içimde, Etraf da âteş korkunç biçimde… Nefsim, içerden… Şeytan dışardan… Bir çift cehennem yoz duygulardan… Hiçbir çıkış yok! Tek çârem Allah! Rehber Halil’dir: «Gul: Hasbiyallah!» Yık, kalmasın hiç, kalbimde bir put! Yansın yakılsın, nârıyla Nemrut! Sînemde artık dinsin bu hummâ, «Yâ nâru kûnî berden, selâmâ!» Gülzâra dönsün, gönlün otâğı; Bir tek o yansın: Aşkın çerâğı!..