Bir Marazı Mühlik

Bir maraz-ı mühlik sardi cihânı Bu derdin âşikâr dermânı yokdur Vîrân oldu halkın dâru’l-emânı Zâhirde ta’mire imkânı yokdur Ebnâ-yı Âdem’in dâr-ı dünyâda Kalmadı râhatı mülk-i fenâda Herkes helâkine olmuş âmâde Bugün selâmetin nişânı yokdur Nûr-i Muhammedî gözlerden gitdi Kalblerden tevhîdin esrârı yitdi Hidâyet diyânet seâdet bitdi Ekser-i İslâmın irfânı yokdur Îmân İslâm kaldı binde bir ferdde O da gark olmuşdur bu bahr-i derdde Dürr-i himmet vardır bazı bir merdde Anın da elinde meydânı yokdur Rûy-i zemîn rû-siyâhdır âşikâr Fısk u fesâd ile dolmuş bî-şümâr İ’tibâr bulmuşdur rezîl cefâkâr Şeytân olan nâsın şeytânı yokdur Bin üçyüz otuzbir târîh-i hicret Kalmadı İslâm’da adâlet gayret Tard ü teb’id oldu erbâb-ı himmet Hele fütûhâtın derbânı yokdur Fakîr hakîr sıbyan pây-mâl oldu Zulm ü hakaretle âsumân doldu Gülistân-ı dînin gülleri soldu Tarîk-ı Kur’ân’ın kurbânı yokdur LUTFİYÂ der yandım yakıldım n’idem Bu bahr-i la’netde nereye gidem Îmân gider küfür gelir dem-be-dem Mü’mine ölmenin zıyânı yokdur