Bir Zaman Kıbleydi

Bir zamanlar kıbleydi Ümmet-i Muhammede Yetim olunca ümmet Kaldı öksüz Kudüs de. Ağıyorum şimdi ben Yalnız kalan Gazze’ye Soruyorum kendime Acep ümmet nerede? Direniyor bak Gazze Yahudi zâlimine. Sarsılmaz iman ile Şehitler vere vere. “Gönül vatan”dır Gazze Dönse de harâbeye, Abâd olacak bir gün “Ya Allah” diye diye. Rabbim, görünmezleri Gönderiver Gazzeye Kavuştur sen zafere Koy da Bedr’in yerine Bizlere de nasip et Uyanmak uykumuzdan Mahrum bırakma bizi Mübârek yurdumuzdan.