Bırakma Efendim

O’nun sevdasıydı Refik-i a’lâ Dünyası gurbetti, Cennet’i sıla Ağır hastalığa oldu müptela Veda Haccı yapıp döndüğü zaman Bırakma Efendim bırakma bizi O acı gidişin silinmez izi Hüzünler kuşattı Medine’mizi Ashabın yüreği yandığı zaman Mevla’sına gitti Rasul-ü Zişan Hasretliği vardır çağları aşan Boynu bükük Ashab kaldı perişan Bedeni toprağa indiği zaman Gözlerden yaş düştü, Bilaller sustu Yaman ayrılığın yelleri esti Kızıl renkli güller bahara küstü Cihanın güneşi söndüğü zaman