Bu Benim Divane Gönlüm

Bu benim dîvâne gönlüm şâd olup gülmez mi hiç Geşt edüp gezse cihânı yârini bulmaz mı hiç Şimdi düşdüm bahr-ı aşka ey civânım çâresi Bunca derde bir devâyı ol hakîm bilmez mi hiç Gitti elden âh kim yandım çerâğ-ı şem’ine Tutuşup yandı bu sînem çâreler olmaz mı hiç Her seher hüsnün bağında bülbül-i şeydâ gibi Ben gibi kemter gedâlar zâriler kılmaz mı hiç Rıfkı’yâ çünki ezelden yazdı levhe ol Ğanî Eylesem çokça du’âyı bir kabul olmaz mı hîç