Bulan Kişi

Derdinde bin dermân alur derde devâ bulan kişi Uçmakları fânî kılur ‘ömrü bekâ bulan kişi Var ‘ömrünün sermâyesin ‘aşkın oduna yandurur Gönül çerâğın uyarur nûru’l-Hudâ bulan kişi Her kime kim ihsân ider toprak cismini cân ider Küfrün anın îmân ider senden fenâ bulan kişi İki cihânın varlığın yoğa sayar dîdâr içün Fânî milke mi aldanur andan ‘atâ bulan kişi Bâtıl işi ger nefs-i şûm hak sûretinde gösterür Girdâbına düşmez anın hak rehnümâ bulan kişi Kahrın u reddin gözsüzün nice ganîmet görmesün Ma’şûk ilinden dembedem yüz merhabâ bulan kişi Dergâhının merdûdunun kahr u belâsın dostuna Andan bulur gözlerine nûr-ı ziyâ bulan kişi Kahrında bin lutfun görür andan kaçan yüz kaytarur Kahr u belâsın yârının zevk u safâ bulan kişi Ol lutufdandır ‘Âşık’ın her dem gözü gevher-feşân Tan mı taş altun eylese pes kîmiyâ bulan kişi