Bülbül Niyaz İçün

Bülbül niyâz içün güle fasl-ı bahâr arar ‘Âşık muhabbet itmek içün gül’izâr arar Murgânı gör çemende iderler figân-ı ‘aşk Bir bahs-i ‘aşkdır ki anı neş’e-dâr arar Vâ’iz gezer cevâmi’i ‘aşk ile va’z ider Bilmez ne didiğin o da Perverdigâr arar Sôfî düşerse lücce-i tevhîde raks ider Gavvâsıdr ki anda dürr-i şehvâr arar Bîçâre bülbülün göre gülşende zârını Vasl-ı güle irişmeğe bir dest-i yâr arar