Bülbülün Çığlığı
Bülbül hep kuytu bahçelerde öter,
Çiçeklerin raksettiği demlerde.
Her nağmesi bir poyraz olur eser,
Gariplerin dolaştığı yerlerde…
Feryâdı sînemdeki âhlara denk,
Ve bayırlarda çığlık çığlık sesi;
Dövünür tâ güneş doğuncaya dek,
Alevden demetler tıpkı nefesi…
El değmedik ağaçların başında,
Bir ömür boyu hiç durmadan inler;
Hüzün çağlar gözlerinin yaşında,
Kim görür, kim anlar ve kimler dinler!?
Paylaş
Yayınlanma: · Son güncelleme:
Kaynak: ilahisozleri.net