Burhan İmiş

Derman arardım derdime derdim bana derman imiş Burhan sorardım aslıma aslım bana burhan imiş **** Sağ u solu gözler idim dost yüzünü görsem deyu Ben taşrada arar idim ol can içinde can imiş **** Öyle sanırdım ayriyem, dost gayridir ben gayriyem Benden görüp işiteni bildim ki ol canan imiş **** Savm u salat u hacc ile sanma biter zahid işin İnsan-ı Kamil olmağa lazım olan irfan imiş **** Kanden gelir yolun senin ya kande varır menzilin Nerden gelip gittiğini anlamayan hayvan imiş **** Mürşid gerektir bildire Hakkı sana hakkel-yakin Mürşidi olmayanların bildikleri güman imiş **** İşit Niyazi’nin sözün bir nesne örtmez Hak yüzün Hak’tan ayan bir nesne yok gözsüzlere pünhan imiş