Büyük Çilekeş

Kan-ter içinde yaşadın kan-terdi pazarın; Yoktu hiç vefâdârın… Sînelere çarpıp geçiyordu âh u zârın.. Ateşten o efkârın… Mağmalar gibiydin yalnız kaldığın günlerde; Âlâmın perde perde.. Hasretle geçip gitti hicrân dolu her anın; Netti gâyet kararın: Hep diyordun nur zulmetleri boğuncaya dek, Bu ızdırap sürecek..! Aşk rehberin olmuştu, mefkûren de dildârın; İçtendi ah u zârın. İnleyip dolaştın çöllerde; çöldü her yöre: Ova, oba, dağ, dere.. Bahar müjdelemiştin, tüllenmeden baharın, Masmavi gülizarın. Göçüp gittin bir gece tan yeri ağarırken.. Tam horozlar öterken… Hep anıp durmuştun, erdin vuslatına Yâr’ın.. Ve gönüller mezarın…