Camı Vahdetten İçip

Câm-ı vahdetden içüp mestâneyim Vâdî-i ‘aşka düşüp hayrâneyim Dîde giryân sîne sûzândır bugün Şem’-i vasla yanmağa pervaneyim Öyle nûş ettim ki ‘aşkın bâdesin Hayret içre bir dil-i dîvâneyim Teşne-diller benden içsün şerbeti Çün şarâb-ı ‘aşka ben meyhâneyim Küntü kenzdir gevherimin ma’deni Kesret içre bî-bahâ dürdâneyim Câme-i tevhidi giydim eğnime Bâğı vahdetde ‘aceb seyrâneyim Verd-i hoş bûy-ı hüviyyet kokmuşum Gülşen-i vasl içre hoş nâlâneyim Vahdet-âbâddır dilim tevhîd ile Gerçi kesret içre vîrâneyim Zâhidâ sûret gözetme içre bak Çünki vîrân içre ben kâşaneyim Hak-şinâsım ‘âlem-i ıtlâkda ben Halk-ı takyîd ehline bigâneyim Halka-i zikre varup Allâh diyü Yâ hû yâ men hû ile devrâneyim Âteş-i aşk ile ten lebrîz tolu Dil muhabbet nârına sûzâneyim Zevk-i dîdâr ile cân dem-bestedir Sa’diyâ ben vâsıl-ı cânâneyim