Can Bülbülü Efgan Eder

Cân bülbülü efgân eder durmaz dâim yâ Hû deyu Gönülleri handân eder durmaz dâim yâ Hû deyu ‘Aşk demiyle demleniriz firkatiyle gamlanırız Günden güne emleniriz durmaz dâim yâ Hû deyu Vuslat arzûsunu eder şevk-i cemâl ile gider İsmin dilinde vird eder durmaz dâim yâ Hû deyu Pervâne-veş cevlân eder dost semtini seyrân eder ‘Aşk ile hem devrân eder durmaz dâim yâ Hû deyu Dost dost deyu na’ra vurur meydân-ı ‘aşk içre durur Her deminde lezzet bulur durmaz dâim yâ Hû deyu ‘Âşık olan pür zâr olur ‘aşk oduyla pür nâr olur Her seherin bîdâr olur durmaz dâim yâ Hû deyu Hem ciğeri biryân olur dîdeleri giryân olur Nâr-ı ‘aşka sûzân olur durmaz dâim yâ Hû deyu Terk-i nâmûs u ‘âr eder her demde âh u zâr eder Dost ismini tekrâr eder durmaz dâim yâ Hû deyu N’işlediğin aslâ bilmez bir yerde bir halde durmaz Rûz u şeb yatmaz uyumaz durmaz dâim yâ Hû deyu Hâlden hâle tahvîl eder kendi işin tahsîn eder Bir gün maksûduna erer durmaz dâim yâ Hû deyu Sûzî sen de ‘âşık isen akrânına fâik isen Git yoluna sâdık isen durmaz dâim yâ Hû deyu