Canu Başı İşbu Yolda

Cân u başı işbu yolda eyledim şehâ fedâk Mahrûm etme hürmetine kavl-i “levlâke levlâk” Çün elest bezminde “belâ” ‘ahdi mest itdi bizi ‘Aklı yağmâ eyledik hem sînemizi çâkiçâk Sözümüz hem özümüz birlikdedir Dost ile çün ‘Ahd ü peymân üzre kalb tanık vücûdun it helâk Yüzünü yerlere sürüp arz-ı niyâz eyle kim Hakk için vârını sarf it hem vücûdun eyle hâk Râhatı terk eyle bulsun bu gönül râhatını Çün huzûr-ı kalb olunca cümle a’zâ oldu pâk Her umûrun Hakk’a tefvîz eyleyüp kayd eyleme Ki hevâ-yı nefs için olma perîşân gâmnâk Mukadderdir her işleri edüp kılan hem itdiren ‘Âciz-i bîçâre kullardan ümîd itme hâşâk Nice şâhlar pâdişâhlar kapısı muhtâcıdır Böyle efendiye kul olmuşdur ol zât-i pâk Yak vücûdun şem’-i nârına sakın fevt eyleme Sûz-i Hakk’la Sûziyâ kalbini eyle sûzinâk