Canu Dilden Sevmişem Ben

Cân u dilden sevmişem ben ey şeh-i hûbân seni Arzular âşüfte gönlüm her zaman her ân seni Mâsivâdan nefret idüben sana geldim bugün Çünki buldum sâhib-i cûd u ‘atâ sultân seni Kapuna geldim elim boş suçum ise bî-hisâb Söylediler bana çok eyler deyü ihsân seni Cümle halk içre benim gibi güneh-kâr bende yok Kesmezem lâkin ümîdi bilirem Rahmân seni Ehl-i dünyâ ehl-i ‘ukbâ oldular senden cüdâ Sevdiler cân u gönülden zümre-i merdân seni Lutf idüp vir ‘aşkını bana olam mest-i müdâm İsterem fazlınla senden ey Cevâd Yezdân seni Muntazırdır gice gündüz sana Kuddûsî garîb Eyle teşrîf dil evini itsin ol mihmân seni