Cismimi Yandırma Rahm Et

Cismimi yandırma rahm et yaşıma ey bağrı taş İhtiyat et yanmasın nâ-geh kuru yanında yaş Hoş geçer nezzâre-i hüsnünle ömrüm var ümîd Kim ede makbûl-i der-gâhın beni hüsn-i ma’aş Tavf-i kuyunda ayaktan başa irmiş bir meded N’ola ger kaddim büküp her dem ayağım olsa baş Fitne yayın kurmağa âteş mi olmuş ihtiyac Kim urarsın âleme âteş çatıp peyveste kaş Ey habâb-i eşk nâ-yâb et ten-i üryanımı Kim bu rüsvâ perdemi çâk etti sırrım kıldı fâş Pâre pâre gönlümün sûz-ı derûna tâbı yok Göz yolundan katre katre kan olup çıksaydı kâş Ey Fuzûlî gark-i hûn-âb etti göz merdümlerin Göreyim kullâb-i müjgâna urulsun kanlı yaş Fuzuli