Çocuklar Diyorlar ki

Ey büyükler! Biz değil, sınıfta siz kaldınız, Biz çocuklar sustukça, siz gaflete daldınız. Bir de öğüt verdiniz, dediniz ki; “yat, uyu!”, Ve böylece eğitim, oldu dipsiz bir kuyu. **** Ey büyükler! Ne olur, bizi küçümsemeyin; Lütfen artık “çocuklar anlamazlar” demeyin. Daha dün, bizler gibi, sizler de çocuktunuz; O sessiz çığlıkları, ne çabuk unuttunuz? **** Bizlerden sakladınız gerçeğin merceğini; Göremedik.. Maddenin mânevî gerçeğini. “Sen Kur’ân’ı yüzünden oku yeter” dediniz, Özünden okumayı bize öğretmediniz. **** Gördünüz ya.. Bu kervan, doğru yolda gitmiyor; Adrese varmak için, iyi niyet yetmiyor. Lütfen artık kaldırın, yoldaki engelleri; Bize şeytan ve nefsin, taktığı çengelleri. **** Ey büyükler uyanın! Bu gaflete son verin; Cehâlet yaraları, sanılandan çok derin. Biliniz ki; dîn çarkı, dökme sularla dönmez; Bu yangın, uyanıklar uyanmadıkça sönmez.