Cümle Halkın Bir Ezelli Ahkarı

Cümle halkın bir ezelli ahkarı pîr olmuşam Koca öküz gibi külliyyen ‘amelden kalmışam Kesret-i ezvâc u evlâda oluban mübtelâ Mâsivâya meyl idüben bahr-i zenbe dalmışam Âfet-i şöhret Hudâ’dan eyledi ib’âd beni Zann ider idim ki şöhretle teferrüd kılmışam Nâdim oldum şimdi hep itdiklerim gümrâhlığa Pes bilüp günden ‘ayân kim Hakk katında nolmuşam Eyle Kuddûsî günâhkâra hidâyet Hâdîyâ Dir olup tevvâb kapuna doğruluban gelmişem